Buiten is het zondag en zomer!

Buiten is het zondag en zomer.[1] Vandaag spelen de kinderen  allemaal buiten.  Ze zijn aan het voetballen. Ze spelen verstoppertje. Morgen ook. En overmorgen. Gillende kinderstemmetjes dringen storend mijn oren binnen. Als PAL ben je werkloos in de zomer. Leuk hoor, vakantie.

Mijn vakantie als PAL

Ik mis de leerlingen. Aan het begin van de middag word ik een keer wakker en ’s avonds laat keer ik onverrichter zaken weer terug naar mijn bed. Wederom heb ik me niet nuttig gemaakt in de maatschappij vandaag. Net als gisteren. En eergisteren.

Werken in het onderwijs houdt niet op als de zomervakantie begint. Je vraagt je per leerling af of hij/zij na de vakantie alle wijze lessen van je onthouden heeft. Wat ben je nog vergeten te vertellen? Hoe zijn de eindcijfers? Word je met open armen ontvangen bij terugkomst na de zomer? Of kunnen de leerlingen amper je naam herinneren?

Een zomer zonder leerlingen

Wegens privé-omstandigheden miste ik de laatste schooldag van het jaar. Afscheid nemen van de leerlingen heb ik niet gedaan. En dat zit me dwars. Ik weet niet waar ze naartoe gaan op vakantie. En hoe lang. Ik weet niet wie er over is. En wie niet. Hebben mijn lessen in geschiedenis geholpen? En heb ik alle dt-fouten weg kunnen slijpen?

Vol onbeantwoorde vragen zit ik op mijn balkon en schrijf ik een stukje. Voor al die mensen die net als ik het onderwijs niet kunnen loslaten in de zomer. Maar niet voor de leerlingen. Zij zullen niet lezen dat ik ze mis. En dat ik graag nog afscheid had willen nemen. En dat ik niet kan wachten tot na de zomer.

Meester Google

Als ik vanaf het balkon naar binnen kijk, zie ik mijn agenda liggen. Op de voorkant zit een papiertje geplakt:  meester Google. Nog anderhalve maand. Dan hangen er  weer spandoeken boven de weg: de scholen zijn weer begonnen. Reclamespotjes op de televisie. Last minute zullen er nog agenda’s gekocht worden, kaftpapier, pennen en bij het uitdelen van de roosters zullen er vreugdekreetjes klinken. Ze zitten weer bij elkaar in de klas.

Thuis – hoofd weggestopt onder een kussen – zullen er wel leerlingen zijn die een traantje laten omdat de vakantie daadwerkelijk voorbij is. Maar ik, ik zal juichen, ik zal dansen rond mijn tafel en op mijn balkon de laatste vakantiezon zien ondergaan. Een laatste maal zal ik onverrichter zaken mijn bed opzoeken. Dan is het nog maar één nachtje slapen, tot de scholen weer begonnen zijn.

Links

http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/buiten-is-het-maandag-pap/1001004002001278/index.html